Southpaw

Jake Gyllenhaal’un son dönem işlerini pek merak etsem de Southpaw filmine kayıtsız kalmıştım. Sanırım bunun nedeni artık emin bir şekilde söyleyebilirim ki ben pek boks filmi sevmiyorum. Tabii ki takdir ettiğim filmler var. Türün babası Raging Bull’a nasıl sırt çevrilebilir ki? Ya da Rocky nasıl görmezden gelinebilir? Fakat boks filmi deyince animasyon gibi -hatta daha fazla- filmin karşısına oturmak istemiyorum. Tüm buna Southpaw’un o klişe fragmanı katılınca filmden iyice umudumu kestim. Peki film beklediğim gibi klişe mi? –Evet. Kötü mü? –Hayır. Hatta şöyle diyebilirim seyir zevki yüksek bir film.

southpaw-movie-review-528674

Southpaw’un konusu fragmanda da bangır bangır bağırdığı gibi 43 maç namağlup şampiyon Billy Hope’un bir anda karısının öldürülmesiyle kızıyla tek başına yaşadığı zorluklar oluyor. Öncelikle milyon dolarlar kazanan Billy Hope birden fakir fukaraya dönüşüyor. Cidden filmin bu kısmını anlamadım. Evet aylarca çalışmadın repliğiyle de bakın nedenini söyledik kafasıyla ultra zengin Billy Hope birden meteliksiz oluyor. Haliyle karısı ölen Hope’un içkiye abanması normaldi. Hemen Sosyal Hizmetler kızını da elinden alacak tabii. Üstüne eş, dost hamamböcekleri gibi kaçışıyor. Billy Hope’un yapması gereken tek bir şey kalıyor: Kızı için savaşmak. Ne gerekli? Yeni bir hoca Tick Wills (Forest Whitaker). Her şeye yeniden başlayan Billy Hope hayatını  rayına sokmaya başlar.

Anlayacağınız Southpaw çok bilindik sularda takılıyor. Defalarca mahvolmuş bir adamın yeni bir koçla yeniden doğmasını izledik. Fakat ilginç bir şekilde Antoine Fuqua bunu tekrar pişirip önümüze koyduğunda bir kez daha afiyetle yiyoruz. Özellikle yine çok denenmiş ve tutmuş olan final maçının altını kişisel nedenlerle doldurarak bir intikam şovuna dönüştürmesi de tempoyu yüksek tutuyor. Baba-kız ilişkisine çokça alan ayıran Southpaw buradan da verim alıyor. Bu formülden Antoine Fuqua insanı derinden etkileyen güçlü birkaç sahneye imzasını atıyor.

Jake Gyllenhaal son yıllarda Hollywood’un en heyecan verici kariyerlerinden birine sahip. Gyllenhaal’un Oscar yarışı için başta ümitlensek de şu anda ilk 5’e girmesi zor gibi. Ben filmdeki performansını beğendim. Oona Laurence ile karşılıklı çetin birkaç sahneden alınların akıyla çıkıyorlar.

Southpaw bol ağlamaklı, yeri geldiğinde bol kanlı bir film. Dediğim gibi boks filmlerinden biraz çekinsem de büyük bir iştahla filmi bitirdim. Pek çok eksiği mevcut. Ama filmde şeytan tüyü var ve bunları affettirebiliyor. Filmin bu şaşırtıcı yönü bile izlenmeye değer.

3.0 Stars

 

Yazıyı Paylaş