Sahne 1: Yağmur ve Alain Delon’un Sigarası

1

“Samurayınkinden daha büyük bir yalnızlık yoktur, belki ormandaki kaplanınki hariç…”

Bushido Kitabı

İzlendikçe büyüyen adeta bir dev abidesine dönüşen filmlerden biri, Le samouraï. Bu kadar sade bir işçilikle görkemli olabilen kaç film vardır, bilinmez. Esin kaynağı olduğu filmler ve üzerinde yapılan sayısız analizler var. Ama ben bugün bunlardan bahsetmeyeceğim. Filmin nevi şahsına münhasır bir sahnesine değineceğim. Elbette film içerisinde hazine değerinde birçok sekans var; fakat bir giriş sahnesi var ki “sanırım tam olarak sinema budur.” dedirtiyor. Köhne sayılabilecek bir odada ve loş bir ışıkta Jef Costello’nun yatakta uzanmış bedenini görürüz. Hiç ihmal etmediği kafesteki kuşunun sesi, yağmur çiselemesiyle karışır.  Aklında ne geçtiğini kestiremediğimiz bir vaziyette o huzurun arasında Jef Costello (Alain Delon) sigarasını yakar. Bir süre böyle bekler. Belki biraz sonra hayatının gireceği dönemeçten önceki son rahat nefestir. Çok naif ve insanı hislendiren bir an. Film bittikten sonra üzerinizde o nüfuz yaratıyor ki etkisi kolay kolay geçmiyor.

 

Yazıyı Paylaş